บทที่ 4 ผู้ชายร้ายๆ

ผมโคตรโมโหยัยแพตตี้ตัวแสบกล้าพูดจาดูถูกหาว่าผมเสร็จไวเหมือนพวกนกกระจอกไม่ทันกินน้ำ  ผ่านมาหลายปีไม่คิดว่าจะได้เจอเธอที่นี่  แพตตี้เป็นรุ่นน้องผมตอนเรียนมัธยมและเป็นกลุ่มเดียวกันกับนิชาคนที่ผมสารภาพรักและจะขอเป็นแฟน  แต่นิชาชอบไอ้รุจเพื่อนผมเลยต้องถอยออกมา  แต่วันนี้ผมเห็นแค่แพตตี้คนเดียว ไม่รู้กลุ่มนั้นตามมาเรียนด้วยกันหรือว่าแพตตี้มาเรียนที่นี่คนเดียวและผมก็คิดจะสนใจและไม่คิดจะตามหาความจริง  ถ้าถามว่าแพตตี้สวยไหมแพตตี้เป็นผู้หญิงที่สวยเปรี้ยวมากตรงเสปกผมทุกอย่าง นมเป็นนม เอวกิ่วคอด สะโพกกลมกลึง หุ่นเพรียวบางน่ากินทุกส่วน ผมเห็นแพตตี้ทีแรกผมยังหลงเธอเลยติดปัญหาอย่างเดียวคือปากแซบมากไปหน่อย  ถ้าไม่ติดว่าปากเก่งเธอคือผู้หญิงที่จะทำให้ผมหลงใหลได้ไม่ยาก ผมชอบมองเธอทุกตรงในร่างกายเธอที่ทั้งสวยดึงดูดหัวใจ  สวยมากจนแทบลืมหายใจ

"ไอ้ดิวมึงหายหัวไปไหนมาวะถึงเพิ่งจะเดินมาถึงมึงอย่าบอกนะมึงไปแอบแซบกับสาวมา"

ไอ้ตาต้าเป็นหนึ่งในแก๊งเพื่อนสนิทของผมที่เรียนด้วยกันตั้งแต่สมัยมัธยม   มันเป็นหนุ่มหล่อขาวตี๋สูงยาวเข่าดีสไตน์โอป้าที่สาวๆต่างพากันหลงใหล

"เออ กูไปคณะนิเทศมา กูยังแซบไม่สะใจแต่กลับโดนขัดจังหวะเสียได้มันน่าเจ็บใจ เพราะเด็กแสบปากแซบคนหนึ่งแท้ๆนี่จะมีโอกาสจะจับสั่งสอนให้เข็ดจะได้รู้ว่าเสือตัวพ่อไม่ธรรมดา"  เมื่อนึกถึงหน้ากวนปากดีของแพตตี้ขึ้นมาทีไรควันออกหูอารมณ์ขึ้นทุกที  ทำให้ผมต้องระบายความคับแค้นนี้ให้ไอ้ตาต้ามันมีส่วนรับรู้

"มิน่ามึงถึงทำหน้าหงุดหงิด เหมือนคนโดนแตนต่อยมา"

ไอ้ตาต้ามันยิ้มกว้างพูดจาซ้ำเติมผมอีกคน  แพตตี้เป็นยิ่งกว่าแตนต่อยเธอปล่อยเหล็กมีพิษสงร้ายกว่านั้นเสียอีกโคตรเธอร้ายกาจมาก  เรื่องที่เจอกับแพตตี้ผมยังไม่ได้เล่าให้ไอ้ตาต้ามันฟังเพราะไม่คิดว่าเราจะได้เจอกันอีก  สำหรับผมครั้งเดียวก็เกินพอโลกมันคงไม่กลมถึงขั้นเหวี่ยงให้มาเจอกันอีก

"เออสิ คงต้องไปจัดอีกรอบกูยังไม่ได้รับรู้เลยว่าลีลาของนาราเด็ดแค่ไหนสวรรค์กูเกือบบล่มคาห้องน้ำ"

ผมบ่นอุบอึบเพราะแพตตี้คนเดียวทำผมปั่นป่วน

"เชี่ย!!ดิว มึงนี่เอาไม่เลือกที่ไปกินไกลถึงคณะนิเทศ เลยเหรอวะ"

ไอ้ตาต้าพูดเสียงหลงไม่รู้มันจะตกใจกับเรื่องนี้ทำไมนักหนาเพราะมันก็เหี้ยพอๆกับผมนั่นแหละ

"มึงก็ไม่ต่างจากกูนักหรอก มึงจะเสือกว่ากูทำไมยิ่งว่าให้กูยิ่งเข้าตัวมึงเต็มๆ  เออ..ว่าแต่ไอ้เต ไอ้รุจมันไปไหนกันแล้ววะไม่เห็นหัวมันสองคนเลย จะได้เวลาเข้าเรียนอยู่แล้วนะ"

ผมด่าไอ้ตาต้าเสร็จก็ผมหาเพื่อนผมอีกสองคนที่ยังไม่โผล่หน้ามาให้เห็น

"มันสองคนกำลังมา มึงกับกูขึ้นไปรอพวกมันบนห้องเรียนเลยไม่ต้องรอเสียเวลา"

คราวนี้ผมเห็นด้วยกับความคิดของไอ้ตาต้า ผมเสียพลังงานไปเยอะทั้งกับนาราและแพตตี้

"เออ.. เอางั้นก็ได้ เมื่อยวะเพิ่งใช้แรงมากูก็อยากพักให้หายเหนื่อย เพิ่งแซบในห้องน้ำมาแล้วเสือกมีคนนั่งฟังเสียงโคตรกูตื่นเต้นเป็นบ้า"

ผมเล่าเรื่องที่ไปเอากับสาวในห้องน้ำให้ไอ้ตาต้ามันฟังครั้งนี้ผมรู้สึกตื่นเต้นเสียวหลังกลัวคนอื่นรู้นอกเหนือจากแพตตี้อีก

"มึงไปเอาในห้องน้ำคณะนิเทศนี่นะ แล้วดันมีคนได้ยินมึงเอากันแล้วมึงยังเสือกเอาต่อได้ กูล่ะเชื่อมึงเลยไอ้เหี้ย"

ไอ้ตาต้ามันคงคิดว่าผมบ้าเอาไม่เลือกที่  ความคิดชั่ววูบของผมในตอนนั้นผมแค่อยากประชดผู้หญิงห้องข้างๆ ไม่คิดด้วยซ้ำว่าจะเจอคนรู้จัก แล้วไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอจะปากดีเอาเรื่องของผมไปพูดเสียๆหายหรือเปล่า แต่ถ้าพูดผมก็จะเอาเรื่องของแพตตี้ไปพูดเหมือนกัน คนอื่นจะได้รู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงแบบไหนกันถึงได้มานั่งฟังคนเขาเอากันอยู่ได้แสบไม่แสบคิดดูเอาแล้วกันแถมว่าให้ผมเสียหาย  เธอจะไปรู้อะไรสาวๆที่ได้แซบกับผมมีแต่ออกปากพูดชมทุกคนว่าผมเอาถึงใจและอยากกลับมาลองกับผมอีกทั้งนั้น  แต่แพตตี้ดันพูดข่มผมว่าเธอเคยเจอคนที่เด็ดกว่าผมนั่นยิ่งทำให้ผมรู้สึกเสียหน้าหนัก ผมก็อยากรู้เหลือเกินว่าผู้ชายในมหาลัยนี้ยังจะมีใครลีลาเด็ดกว่าผมถ้าเจอกันอีกทีผมจะจัดเสิร์ฟแพตตี้ให้ลืมไอ้คนที่เอว่ามันเด็ดกว่าผมแล้วจำชื่อลีลาผมขึ้นสองคนเดียว

"ช่วยไม่ได้ก็ห้องข้างๆดันปากดีว่ากูไม่มีเงินพาสาวเข้าโรงแรม แถมว่ากูติดสัตว์ กูเลยเอาให้แม่งให้ได้ยินเต็มๆสะใจกูไปเลย กูแม่งหมั่นไส้ว่ากูเสียๆหายๆ"

ผมหมั่นไส้ห้องข้างๆเลยทำประชดไป

"แล้วผู้หญิงคนนั้นยอมให้มึงเอาต่อ"

ไอ้ตาต้าพูดเหมือนไม่เชื่อเรื่องที่ผมเล่ามันเลยซักต่อ  ถ้าเป็นผมคงไม่เชื่อว่าจะมีผู้หญิงให้ผมเอาต่อทั้งๆที่รู้ว่ามีคนอยู่ห้องข้างๆแต่นาราเธอทำ  และยิ่งรู้ว่ามีคนได้ยิน เธอยิ่งเร่าร้อน เด้งสะโพกสวนกลับจนผมแตกเร็วกว่าปกติ  แถมผมยังโดนยัยตัวแสบพูดสบประมาทว่าผมไม่อึด คิดแล้วก็เจ็บใจชื่อเสียงเรื่องเป็นผู้ชายกินดุของผมเสียหายหมด  คราวหน้าถ้าเจอกันอีกผมจะเล่นงานเธอเอาให้หนักจนไปไม่เป็นจะได้เลิกปากแจ๋วใส่ผมสักที

"ก็ใช่ไงโคตรตื่นเต้นทำให้กูเสร็จเร็วอีกต่างหาก กูยังทำไม่สะใจเลยว่ะมีคนเสนอให้มันก็ต้องสนองมึงว่าจริงหรือเปล่าล่ะ"

ผมตอบมันไปตามตรง ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะ มีใครมาเสนอให้ไม่เอาแล้วนั่งมองหน้ากันเฉยๆ สมัยนี้มันคงไม่มีแล้วครับ

"มึงโหดสัตว์  แล้วมึงไม่กลัวเขาเอาเรื่องของมึงไปกระจายข่าวทั่วมหาลัยหรือไงกูล่ะยอมใจมึงเลย สรุปมึงรู้ไหมว่าห้องข้างๆมึงเป็นใครถ้ามีข่าวแพร่ออกไปมึงจะได้ตามไปเล่นงานถูกคน"

ไอ้ตาต้ามันเสรอความคิดคงเป็นห่วงเรื่องมันจะกระจายไปทั่ว

"กูแคร์ซะที่ไหนก็ถ้าอยากพูดอยากประกาศกูก็จะเอาคืนเหมือนกันมึงเคยเห็นกูยอมใครไหมล่ะ ว่าแต่มึงก็เหมือนกันนั่นแหละ กูรู้ว่ามึงเพิ่งไปเอามาเหมือนกันไม่งั้นคนอย่างมึงคงไม่มามหาลัยเร็วขนาดนี้"

ไอ้ตาต้ามันมาเรียนแบบฉิวเฉียดทุกวัน  จนเพื่อนๆต้องผลัดกันคอยโทรไปเตือนมันตลอด  วันนี้มันกลับมามาถึงมหาลัยแต่เช้าแถมหน้าตาของมันดูเต็มอิ่มใครไม่รู้ก็บ้า เรื่องพวกนี้กลุ่มพวกผมรู้ทันกันทุกคน

"เรื่องของกู รีบไปกันเถอะกูก็เมื่อยมากเหมือนกัน"

ไอ้ตาต้าเดินนำผมขึ้นตึกและมันก็นิสัยคล้ายผม ใครเสนอมันก็สนอง มันเป็นคนขี้เล่นเฟรนลี่หญิงตรึม ผมกับไอ้ตาต้าหยุดคุยกันเรื่องนี้รีบเดินดุ่มๆขึ้นไปเรียนก่อนที่จะสาย  ส่วนไอ้เตกับไอ้รุจสองคนนั้นก็ตามหลังพวกผมมาติดๆ พวกมันคงจัดสาวมาแน่เมื่อคืนตาคล้ำมาเรียนเกือบสาย  คงมีแต่ไอ้เตคนเดียวที่สภาพมันยังดีเพราะมันไม่ชอบกินอะไรซ้ำๆถ้ามันไม่ติดใจจริงๆ  ส่วนไอ้รุจถ้าเกิดมันติดใจมันก็กินต่อถ้าไม่มันก็ไม่แล

พวกผมเรียนเสร็จวิชาสุดท้ายจึงพากันลงมาข้างล่าง  ผมกะจะชวนพวกนั้นไปปาตี้สักหน่อยอยากหาที่ลงเมื่อเช้ามันยังไม่สุด

"พวกมึงคืนนี้ไปตี้กันไหม  พวกเราไม่ได้ออกล่านานแล้วนะ"

ผมเอ่ยปากชวนเพื่อนๆตอนที่ทุกคนกำลังแยกย้ายจะขึ้นรถใครรถมัน

"กูไม่ไป"

เสียงนิ่งๆ ขรึมๆของไอ้รุจปฏิเสธเสียงแข็งคนแรก

"กูก็ไม่ไป"

ไอ้เตก็ปฏิเสธห้วนๆหน้าตายเพราะมันคงมีที่ลง ถ้าเหลือแค่ผมกับไอ้ตาต้าสองคนไปกันคงไม่สนุกก็เลยตัดสินใจพับโปรแกรมเก็บไว้

"ไม่ไปก็ไม่ เซ็งฉิบหายพวกมึงทำกูหมดสนุก"

ผมบ่นอุบอิบให้ไอ้เตกับไอรุจ แต่ถ้ามันสองคนอยากไปจริงๆพวกมันชวนไม่ยากแสดงวันนี้มันสองคนคงมีอะไรดีๆรออยู่

"สาวในคลังมึงก็มีเยอะมึงเรียกมาเอาสักคนไม่ต้องออกข้างนอกก็ได้  มึงคงไม่อดอยากหรอกมั๊ง"

เสียงของไอ้รุจไอ้เพื่อนปากดีมันว่าให้ผม ไอ้รุจจะเป็นผู้ชายหล่อนิ่ง  เมื่อก่อนมันไม่ใช่คนอย่างนี้คงเพราะมันถูกแฟนหักหลังเลยกลายเป็นคนเย็นชาขึ้นมาซะงั้น สมัยก่อนไอ้รุจมันเป็นผู้ชายที่หล่อ และอบอุ่นมาก สาวๆต่างหลงใหลคลั่งไคล้มัน แต่เพราะความผิดหวังทำให้มันเปลี่ยนไปกลายเป็นคนเย็นชา ติดนิ่งแต่ไม่ถึงขั้นไอ้เต ไอ้นั่นทั้งเย็นชา ทั้งพูดน้อย เป็นคนไม่สนโลก ไม่ตามใคร มันจัดเป็นหนุ่มที่หล่อมากคนหนึ่ง สาวๆที่ชอบแบบหล่อนิ่งพากันวิ่งเข้าหามันเยอะ  แต่พอมันเอาเสร็จมันไม่เคยสานต่อกับใคร กลุ่มของพวกผมเป็นผู้ชายแบบร้ายๆ

"มันก็ใช่ กูคงเรียกมาจัดที่ห้องมึงคงเหมือนกันใช่ไหมไอ้ตาต้า"

ผมหันไปถามความเห็นไอ้ตาต้า

"ตามนั้น"

ไอ้ตาต้าพูดเสร็จ เราแยกย้ายห้องใครห้องมันหาที่ลงกันเอง ผมพยักหน้าให้พวกมันแล้วแยกย้าย

"นาราว่างมั๊ย คืนนี้ต่อที่ห้องพี่ไหมครับ"

ผมจัดการโทรหานารายังลองยังไม่สะใจแต่ดันมีนางมาร้ายมาขัด ผมวางแผนเรียกนาราไปกินต่อที่ห้อง คืนนี้มันต้องมีที่ระบายออกบ้าง

"ได้ค่ะพี่ดิว"

เสียงใสๆของนาราดังลอดมาตามสายเหมือนพร้อมรออยู่ตลอดเวลาเรื่องนี้ผมไม่เคยขาดแคลน